امسال در SXSW، سونی چیزی که نام آن را کارخانه عجایب گذاشته اند داخل یک انبار تغییر داده شده در خیابان Trinity شهر Austin، بر پا کرد، جایی که اعضای پروژه ی Future Lab سونی ایده های سخت افزاری بسیار عجیب و جالبی را ایجاد کرده اند. پروژه Future Lab یک پروژه تحقیق و توسعه برای تشویق کردن کارمندان سونی به فکر کردن و ایده دادن راجع به تعامل انسان با تکنولوژی و خلاقیت است، نه فقط نمایشگر های بزرگتر و پردازنده های سریع تر.

یک تم که سونی در نمایشگاه سال پیش به آن دامن زد و آن را با قدرت تمام به عرصه تکنولوژی بازگرداند، صفحه نمایش های پروژکتوری لمسی است. سونی تمام توان و حرفه اش در ساخت پروژکتور را به کار گرفته و آن را با طراحی رابط کاربری بی نظیری ادغام کرده است. نتیجه دو محصول دستگاهی است که می تواند هر سطح صافی را به یک صفحه نمایش تبدیل کند که نه تنها شما می توانید با دستان خود با آن تعامل داشته باشید، بلکه می توانید هر شی واقعی را به یک تصویر واقعیت افزوده از خودش تبدیل کنید.

تصور کنید که یک جلد از کتاب آلیس در سرزمین عجایب را روی میز گذاشته و بتوانید یک شخصیت را از یک صفحه از کتاب بیرون بکشید، یا دستان خود را روی یک سطح چوبی بکشید و آن را تبدیل به یک پیانو که از نور تشکیل شده است، کنید. یک نسخه آزمایشی حتی می تواند آجر های زاویه دار سفید ساخته شده از چوب رنگ شده را برداشته و میز را تبدیل به یک مدل از یک خانه کند؛ آن هم تنها با استفاده از نور پروژکتور.

این ها قابلیت های دو محصول بودند؛ که یکی در مرحله ی آزمایشی و یکی دیگر که به زودی آماده عرضه به مشتریان خواهد بود که هر دو توسط Future Lab سونی ساخته شده اند. یکی از آن ها پروژکتوری است که سونی سال پیش به SXSW آورد. این پروژکتور، مستقیم بالای میز قرار می گیرد و محیط را تبدیل به یک صفحه نمایش قابل تعامل می کند که می تواند حرکت سه بعدی دست ها و اشیا را دنبال کند وعمق اشیا را تشخیص دهد. دستگاه تشخیص می دهد که چه موقع یک شی در مقابل آن قرار می گیرد، چه موقع یک دست در مقابل آن قرار می گیرد یا چه وقت یک انگشت بر روی میز قرار گرفته و به آن اشاره می کند.

سونی نرم افزار های هوشمندی ایجاد کرده تا کارایی این دستگاه را به نمایش بگذارند؛ از جمله یک اپلیکیشن موسیقی زنده که آجرهای پلاستیکی سیلندرمانند را تبدیل به یک نسخه استادانه از آهنگ بتهوون می کند. دیگری، اپلیکیشن آزمایشی Alice است که برای اولین بار در سال پیش آنرا دیدیم که به ما نشان داد چگونه یک نرم افزار می تواند تشخیص دهد چه موقع یک فنجان قهوه یا سری کارت روی میز است و یک زمینه گرافیکی زیبا رسم کند که می تواند با کشیدن دست تغییر کند و دستکاری شود.


سومین و آخرین پیش نمایش مدل مقیاسی است که به یک ارائه دهنده سونی این امکان را داد که یک نمونه مجازی از یک خانه را با آجرهای چوبی بسازد. او سپس صحنه را با انداختن اشیا فیزیکی روی میز که تبدیل به درخت های مجازی شدند دستکاری کرد و با تکان دادن دستان خود در بالای هر شی میزان نور آن را افزایش داد.

پروژکتور دوم، که نام آن Xperia Touch است و در بهار امسال عرضه می شود، امسال در SXSW معرفی شد. این پروژکتور در عین حال که دارای سخت افزار کاملا متفاوتی است بر تکنولوژی پروژکتور یکسانی تکیه دارد. این پروژکتور، به جای این که در بالای میز قرار بگیرد، یک جعبه کوچک در سایز یک مودم است که در قله ی یک سطح زاویه دار قرار می گیرد. پروژکتور، میز را با تاباندن نور به آن، در حالی که سنسور های حرکتی کاری که دستان شما انجام می دهند را دنبال می کنند، تبدیل به تعدادی آلات موسیقی متفاوت می کند و به شما این امکان را می دهد که صدای ساز مورد نظر را تولید کنید.

شما می توانید دایره هایی رسم کنید تا یک سری Drum pad ایجاد کنید و با ضربه زدن به آن ها صدا تولید کنید. شما همچنین می توانید چند پروژکتور یکسان را کنار هم قرار داده و یک پیانوی واحد ایجاد کنید و درست مانند یک پیانوی واقعی آن را بنوازید. هر دوی این پروژکتور ها یک نسخه ی دستکاری شده از اندروید را اجرا می کنند که به نرم افزار سونی این امکان را می دهد که متدهای قدیمی صفحات لمسی را در حالی که هیچ صفحه ی لمسی ای در کار نیست، قبول کند.

بدون دیدن این پروژکتور ها از نزدیک، بررسی کامل آن ها مشکل است و به واقع حس می شود که سونی تکنولوژی انقلابی ای را ایجاد کرده است. این نوع از تکنولوژی ممکن است در زمان حاضر واقعاً مقرون به صرفه باشند و هیچ کدام از این دستگاه ها به نظر چیزی نیست که به این زودی ها در خانه یا محل کار هر کسی ببینیم.

اما حتی به عنوان اثبات یک ایده، این سخت افزار در شکل گیری آینده ی تعامل با تکنولوژی نقش بسزایی را ایفا خواهد کرد؛ مخصوصاً این که صفحه نمایش را از میان برداشته و فقط بر پایه نور است.

منبع: