از همان روزهایی که اندروید، به عنوان یک سیستم عامل نوپا برای گوشی های هوشمند شکل گرفت، شرکت های مختلف به سراغ این سیستم عامل آینده دار آمدند. در ابتدا تفاوت چندانی بین اندروید نصب شده بر روی گوشی های مختلف وجود نداشت اما هر چه که زمان گذشت، شرکت ها سعی کردند تا رابط کاربری این سیستم عامل را متناسب با سلیقه شخصی خود تغییر دهند. این شد که بعدها رابط کاربری اندروید در گوشی های مختلف با یکدیگر تفاوت زیادی پیدا کرد. رابط کاربری سامسونگ با اچ تی سی تفاوت داشت و اچ تی سی نیز هیچ شباهتی به رابط کاربری الجی نداشت.

سونی که البته در ابتدای راه ورود به دنیای اندروید هنوز تحت نام سونی اریکسون فعالیت میکرد نیز در گوشی های هوشمند اولیه خود از رابط کاربری اختصاصی برای خود استفاده کرد. رابط کاربری سونی در همان ابتدا بسیار سبک و مخاطب پسند بود اما هر چه که گذشت سونی از رابط کاربری اختصاصی خود فاصله گرفت و به رابط کاربری اندروید خام نزدیک شد.

استارت این کار از اندروید 5.0 لالی پاپ زده شد. تا کیت کت سونی رابط کاربری نسبتاً متفاوتی با اندروید خام داشت اما از اولین آپدیت اندروید لالی پاپ بود که شباهت بسیار زیاد اندروید سونی با اندروید خام کاملا به چشم آمد. این اتفاق بعدها در اندروید مارشمالو و حالا نوقا نیز رخ داده که هم اکنون رابط کاربری سونی را بیش از همیشه به رابط کاربری گوگل شبیه تلقی کنیم.

موضوع به همینجا ختم نمیشود و سونی در چند ماه گذشته، حتی بر روی برنامه های اختصاصی خود که مدت ها برای توسعه آنها وقت صرف کرده بود نیز خط کشید و ترجیح داد تا از برنامه های گوگل یا سایر برنامه ها استفاده کند. نمونه آن کیبورد اکسپریا، تقویم اکسپریا، برنامه تماس و مخاطبین اختصاصی سونی و … است که حالا در آخرین نسخه های نرم افزاری هیچ جایی در رابط کاربری سونی ندارند.

شاید این سوال برای بسیاری پدید آمده که چرا سونی رابط کاربری گوشی های اکسپریا را به اندروید خام نزدیک میکند؟ حقیقتاً دلیل واقعی این عمل را ما هم نمیدانیم اما میتوانیم با بررسی وضعیت فعلی به جواب های قابل قبولی در این خصوص برسیم. شاید اولین فرضیه برای کنار گذاشتن برنامه های اختصاصی سونی کاهش هزینه هایی باشد که در راه توسعه این برنامه ها صرف میشود. این پاسخ میتواند تا حدودی صحیح باشد اما قطعا دلیل اصلی چنین تصمیمی از طرف سونی نیست.

در اینجا ما از دو منظر نگاه میکنیم، یک ظاهر رابط کاربری است که در گذر زمان به اندروید خام نزدیک شده و دوم برنامه های اختصاصی سونی است که جای خود را به برنامه های گوگل دادند. در گام نخست از نظر ظاهری به موضوع نگاه میکنیم. باید اعتراف کنیم که گوگل از اندروید 5.0 لالی پاپ، دستی به سر و روی ظاهر خسته کننده اندروید کشید و با طراحی متریال آن گام بلندی برداشت. تا قبل از آن اندروید خام از نظر ظاهری جذابیت چندانی نداشت و به همین خاطر شرکت های مختلف از جمله سونی سعی کردند تا با شخصی سازی سیستم عامل و بهبود ظواهر آن مخاطبین خود را راضی نگاه دارند. اما اندروید لالی پاپ و نسخه های بعد از آن ذاتاً زیبا بود تا سونی را قانع کند به ظاهر این نسخه ها در گوشی های اکسپریا دست نزند.

اما موضوع دوم برنامه های استفاده شده در نسخه های جدید اندروید در گوشی های سونی است. گوگل مدت ها وقت صرف توسعه یک سیستم عامل میکند و در نهایت آن را با پایداری قابل قبولی در مرحله نخست برای نکسوس های خود و یا پیکسل ها ارائه میکند. اندرویدی که در گام نخست بر روی دستگاه های گوگل مشاهده میکنیم، اگر نگوییم بی نقص، واقعا کم نقص است. اما همین اندروید در گوشی های سایر شرکت ها، وقتی که با برنامه های مختلف در هم آمیخته میشود، ایرادات و مشکلات زیادی را به خود میبیند.

تردیدی نیست که برنامه ها و ابزارهای اختصاصی شرکت ها زمان زیادی نیاز دارند تا با یک نسخه جدید سازگاری پیدا کنند. هر چه تعداد برنامه های اختصاصی کمتر باشد، سیستم عامل پایدارتر و عملیات به روزرسانی نیز سریعتر صورت میگیرد. نمونه آن را در به روزرسانی اندروید 7.0 نوقای اکسپریا XZ مشاهده کردیم. آپدیتی که چندین هفته زودتر از گلکسی S7 آغاز شد و بسیار پایدارتر از آن هم بود. سامسونگ وقت زیادی را صرف شخصی سازی نوقا برای گلکسی S7 کرد و در نهایت نیز چند ماه دیرتر به روزرسانی این دستگاه را عرضه کرد که با مشکلات زیادی هم همراه بود.

تجربه نشان داده اندروید خام برای سوار شدن بر روی گوشی ها کار سختی ندارد. سونی حدود یک هفته بعد از معرفی اندروید 7.1 توسط گوگل، این نسخه را به صورت مفهومی برای اکسپریا X ارائه کرد. پس از این بود که مرحله به مرحله ویژگی های اختصاصی خود مثل پشتیبانی از موتور پردازش تصاویر X-Reality یا حالت Glove Mode را به آن اضافه کرد.

پس میتوانیم کم کم به جواب سوال اول خود در خصوص این که چرا سونی به اندروید خام نزدیک شده برسیم. پایداری بیشتر، تسریع در عملیات به روزرسانی، بهبود ظاهر اندروید خام و حتی هزینه کمتر جهت توسعه برنامه های اختصاصی میتواند دلایلی باشد که سونی را به فاصله گرفتن از رابط کاربری اختصاصی خود و نزدیک شدن به رابط کاربری خام اندروید ترغیب کرده است. البته نزدیک شدن به رابط کاربری خام اندروید نیز باید در حد معقول باشد، چرا که کنار گذاشتن کامل رابط کاربری اختصاصی اصلا جلوه خوبی به خصوص برای یک شرکت با سابقه مثل سونی ندارد.