مقدمه ای بر مجازی سازی
مجازی سازی ایجاد فرم مجازی از یک منبع محاسباتی مانند رایانه ، سرور یا سایر مولفه های سخت افزاری یا یک منبع مبتنی بر نرم افزار مانند سیستم عامل است.
متداول ترین مثال مجازی سازی ، پارتیشن بندی یک دیسک سخت در هنگام نصب سیستم عامل است ، جایی که هارددیسک فیزیکی به چندین دیسک منطقی تقسیم می شود تا ذخیره سازی و بازیابی داده های بهتری را فراهم کند (دسته ای که به عنوان "مجازی سازی داده" شناخته می شود).


انواع مجازی سازی
مجازی سازی بر اساس منبعی که در حال ایجاد است طبقه بندی می شود. دسته های مختلفی وجود دارد مانند:


مجازی سازی شبکه
مجازی سازی سخت افزار
مجازی سازی نرم افزار
مجازی سازی ذخیره سازی


از این موارد ، مجازی سازی سرور بیشترین استفاده را دارد. مجازی سازی سرور شامل جمع کردن منابع از یک یا چند سرور فیزیکی و تقسیم آنها در چندین سرور مجازی است. برای این منظور از ابزار مجازی سازی ویژه ای به نام هایپروایزر استفاده می شود.


هایپروایزر انواع مختلفی دارد ، مانند هایپروایزر نوع 1 ("هایپروایزر bare-metal" که مستقیماً روی سخت افزار خام اجرا می شوند ، همچنین مجازی سازی ماشین مجازی نیز نامیده می شوند) و هایپروایزر نوع 2 (هایپروایزر میزبان که روی سیستم عامل مهمان اجرا می شوند). بازیگران اصلی در بازار نوع 1 VMware ، Microsoft و Citrix هستند ، در حالی که ماشین مجازی مبتنی بر هسته Red Hat (KVM) پرمصرف ترین محصول نوع 2 است.
مزایای مجازی سازی:
با استفاده از مجازی سازی CPU ، عملکرد و کارایی بهتری را از منابع موجود در محاسبات موجود بدست آورید.
تقویت امنیت ماشین مجازی (VM). از آنجا که ماشین های مجازی از نظر منطقی از یکدیگر جدا شده اند ، حمله بدافزار یا اشکال دیگر بر روی یک ماشین مجازی بر سایر ماشین های مجازی تأثیر نمی گذارد.
در سخت افزار صرفه جویی کنید. نرم افزار مجازی سازی هزینه کمتری را شامل می شود و همچنین اجرای سخت افزار کمتری نسبت به ماشین های فیزیکی نیاز دارد.
آرامش خاطر کسب کنید. VM ها از نظر بازیابی فاجعه و همچنین قابلیت پشتیبان گیری و بازیابی بهتر قابلیت اطمینان بیشتری دارند.


چالش های مدیریت یک محیط مجازی


چالش های رایج در پیاده سازی و مدیریت یک محیط مجازی عبارتند از:
کشف ماشین های مجازی جدید:
کشف و افزودن ماشین های مجازی جدید به یک شبکه می تواند خسته کننده شود ، به ویژه هنگامی که مجبورید برای هر ماشین مجزا اعتبار جداگانه اضافه کنید. این جایی است که کشف خودکار مفید است ، زیرا شما می توانید چندین اعتبارنامه ایجاد کنید و همه آن دستگاه ها را همزمان اضافه کنید. برخی از راه حل های مدیریت شبکه حتی از کشف یک کلیک پشتیبانی می کنند ، جایی که اگر vCenter یا hypervisor مربوطه را اضافه کنید ، تمام ماشین های مجازی موجود در آن به طور خودکار شناسایی می شوند.


VM sprawl:
این زمانی اتفاق می افتد که تعداد ماشین های مجازی در یک محیط فراتر از یک عدد قابل کنترل باشد. گسترش VM می تواند عملکرد دستگاه های مجازی شما را به شدت تحت تأثیر قرار دهد. VM های بلا استفاده مقدار زیادی از پردازنده و حافظه سرور مجازی سازی را اشغال می کنند و در نتیجه منجر به تاخیر یا عدم پاسخگویی در VM های فعال می شوند. گسترش VM همچنین می تواند روزنه های امنیتی را باز کند.
تخصیص منابع:
تخصیص حافظه و قدرت پردازش برای ماشین های مجازی باید از قبل به درستی برنامه ریزی شود و درک کاملی از رشد شبکه شما را می طلبد. فضای ذخیره سازی بیش از حد اختصاص یافته یا کم اختصاص یافته برای ماشین های مجازی نه تنها به شدت بر عملکرد تأثیر می گذارد ، بلکه با کمبود فضای ذخیره سازی مانع ایجاد ماشین های مجازی جدید در محیط شما می شود. به غیر از این ، VM های بلااستفاده یا هسته های دیسک VM باید به طور مداوم کنترل و برداشته شوند تا فضای ذخیره سازی شبکه شما بهینه شود.
نظارت بر عملکرد ماشین مجازی
بیشتر نرم افزارهای نظارت بر شبکه از نظارت VM پشتیبانی نمی کنند ، بنابراین به یک ابزار جداگانه برای این منظور نیاز دارند. این بیشتر شبکه را پیچیده می کند و ممکن است منجر به عدم نظارت بر دستگاه ها شود. یک راه حل یکپارچه برای نظارت بر VM کمک زیادی به شما می کند تا بهترین عملکرد را از شبکه خود داشته باشید.